Korzystając z naszej strony internetowej, zgadzasz się na użycie plików Cookies.

Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Niniejsza Polityka dotyczy plików „cookies” i odnosi się również do strony internetowej mysl.pl

 Czym są pliki „cookies”?

Poprzez pliki „cookies” należy rozumieć dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, przechowywane w urządzeniach końcowych użytkowników przeznaczone do korzystania ze stron internetowych. Pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie użytkownika i odpowiednio wyświetlić stronę internetową dostosowaną do jego indywidualnych preferencji. „Cookies” zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.

 Do czego używamy plików „cookies”?

Pliki „cookies” używane są w celu dostosowania zawartości stron internetowych do preferencji użytkownika oraz optymalizacji korzystania ze stron internetowych. Używane są również w celu tworzenia anonimowych, zagregowanych statystyk, które pomagają zrozumieć w jaki sposób użytkownik korzysta ze stron internetowych co umożliwia ulepszanie ich struktury i zawartości, z wyłączeniem personalnej identyfikacji użytkownika.

 Jakich plików „cookies” używamy?

Stosowane są dwa rodzaje plików „cookies” – „sesyjne” oraz „stałe”. Pierwsze z nich są plikami tymczasowymi, które pozostają na urządzeniu użytkownika, aż do wylogowania ze strony internetowej lub wyłączenia oprogramowania (przeglądarki internetowej). „Stałe” pliki pozostają na urządzeniu użytkownika przez czas określony w parametrach plików „cookies” albo do momentu ich ręcznego usunięcia przez użytkownika.

Pliki „cookies” wykorzystywane przez partnerów operatora strony internetowej, w tym w szczególności użytkowników strony internetowej, podlegają ich własnej polityce prywatności.

Czy pliki „cookies” zawierają dane osobowe

Dane osobowe gromadzone przy użyciu plików „cookies” mogą być zbierane wyłącznie w celu wykonywania określonych funkcji na rzecz użytkownika. Takie dane są zaszyfrowane w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osobom nieuprawnionym.

Usuwanie plików „cookies”

Standardowo oprogramowanie służące do przeglądania stron internetowych domyślnie dopuszcza umieszczanie plików „cookies” na urządzeniu końcowym. Ustawienia te mogą zostać zmienione w taki sposób, aby blokować automatyczną obsługę plików „cookies” w ustawieniach przeglądarki internetowej bądź informować o ich każdorazowym przesłaniu na urządzenie użytkownika. Szczegółowe informacje o możliwości i sposobach obsługi plików „cookies” dostępne są w ustawieniach oprogramowania (przeglądarki internetowej). 

Ograniczenie stosowania plików „cookies”, może wpłynąć na niektóre funkcjonalności dostępne na stronie internetowej.

 

Szczegółowe informacje o zarządzaniu plikami cookies dla poszczególnych przeglądarek:

Firefox

Chrome

Internet Explorer

Opera

 

Nowy numer 38 (2/2017)

okładka.jpg

Najnowszy film

Facebook

niedziela, 15 kwiecień 2018 08:24

Kościół w obronie życia

Napisane przez Anna Suchy
ks. Tomasz Kancelarczyk, Prezes Fundacji Małych Stópek ks. Tomasz Kancelarczyk, Prezes Fundacji Małych Stópek
Kościół od wieków stoi na straży tak fundamentalnej wartości, jaką jest życie. Piąte przykazanie nie bez powodu mówi „Nie zabijaj”, albowiem co można powiedzieć o człowieku, który otrzymując dar życia, jednocześnie skąpi tego daru drugiemu człowiekowi? Żyjemy w świecie, który prowadzi coraz ostrzejszy dyskurs nad zasadnością wprowadzenia tzw. „prawa" do dokonywania aborcji. Jak wygląda zatem wymiar obrony życia w Kościele katolickim, który każdego dnia walczy, aby ludzie dokonujący nieraz trudnych wyborów, w świadomości ich konsekwencji nie zatracali własnego człowieczeństwa?
Na pytanie, co dla obrony życia robi dziś Kościół katolicki w Polsce, odpowie nam ks. Tomasz Kancelarczyk, prezes Fundacji Małych Stópek, wspierającej kobiety, które udało się odwieść od dokonania aborcji.
 

 

Czy dla współczesnego Kościoła katolickiego w Polsce obrona życia jest wciąż aktualnym tematem? Mam tu na myśli wszelkie ruchy pro-life.

Obrona życia była, jest i zawsze będzie sprawą fundamentalną, gdyż dotyczy istoty naszego człowieczeństwa i chrześcijaństwa. Dlatego temat jest jak najbardziej aktualny, ale nie tylko dla Kościoła, ale również dla każdego człowieka, a przynajmniej tak powinno być.

 

Czy zdaniem księdza w imię obrony życia Kościół jest gotów mieszać się do polityki, np. w sprawie projektu nowej ustawy „o obronie życia"? Z chociażby takiego względu, iż jest zwolennikiem zmiany obecnie obowiązującej ustawy, która dopuszcza m.in. aborcję eugeniczną.

Ksiądz za każdym razem, kiedy głosi kazanie z ambony, rozmawia z politykami, ponieważ to, co głosi, nie jest zamknięte w murach kościoła. Każdy, kto z daną nauką wychodzi ze świątyni i idzie do swojej rodziny, pracy, środowiska sprawia, że Kościół staje się uczestnikiem życia politycznego.

 

W jaki sposób dziś Kościół katolicki broni życia? Jak ta działalność wygląda w teorii, a jak w praktyce?

Działalność teoretyczna w Kościele na rzecz obrony życia wynika z nauczania Kościoła, tj. formowania serca i dojrzałości sumienia, które pozwolą nam zrozumieć, dlaczego powinniśmy podejmować takie, a nie inne decyzje. Potrzebujemy współczesnej wykładni nauczania Kościoła odnośnie wartości życia, która wraz z rozwojem medycyny jest wciąż inaczej postrzegana. Inną wiedzę posiadali bowiem bidzie 1000 lat temu, a inną my mamy dzisiaj i Kościół musi za tym nadążać. Ten teoretyczny wymiar obrony życia jest bardzo istotny, szczególnie gdy dyskutujemy z innymi na temat aborcji i mimo że pozornie nic takiego nie robimy, to rozmawiając i słownie broniąc życia stajemy się obrońcami życia. Takim obrońcą życia na pewno jest Kościół, wpływający na świadomość ludzi, starający się wzbudzić zachwyt nad wartością życia. Drugi wymiar, ten praktyczny polega na tym, że Kościół swoim wiernym przez swoje nauczanie wskazuje, że doświadczenie obrony Tycia lita być w nich, ale również poza nimi, ma być nie tylko słownym świadectwem, alt również czynem. Nie ogranicza się do nauki, bo Kościół jako instytucja organizuje różne formy pomocy tam, gdzie życie jest zagrożone.

 

Jakie to są formy?

Mam tu na myśli najbardziej znane formy, jakimi jest działalność Caritas w różnych diecezjach, ale także Domy Samotnej Matki funkcjonujące przynajmniej po jednym w każdej diecezji w Polsce. To su różnego rodzaju miejsca pomocy rodzinie i wsparcia psychologicznego.

 

Czyli tak naprawdę ogromny wkład w taką pomoc idzie nie tylko ze strony Kościoła jako duchownych, ale również ze strony świeckich?

Sami księża rzadko kiedy zajmują się tymi sprawami, ale są tacy, którzy prowadzą domy samotnej matki, hospicja i tak jak ja fundacje, wspierające kobiety w ciąży. Jednakże trzeba stwierdzić, że Kościół nie tylko ten rozumiany jako instytucja, ale ten który tworzą wierni. jest jedną wielką organizacją udzielającą pomocy w tych trudnych przypadkach, kiedy życie jest zagrożone. Wszyscy tworzymy jedno wielkie środowisko, które śmiało możemy nazwać środowiskiem pro-life.

 

A jak to wygląda w Fundacji Małych Stópek?

Kiedy interweniuję w konkretnych sytuacjach aborcyjnych, najpierw swoich kroków nie kieruję do instytucji typu dom samotnej matki, lecz do osób z Kościoła, ze Wspólnot, prosząc ich o wsparcie, pomoc (psychologiczną, materialną, organizacyjną lub logistyczną. Uznaję to za coś niezwykłego, bo kiedy mam jakąś sytuację aborcyjna, to nie przerzucam jej tylko i wyłącznie na barki jakiejś instytucji, ale organizuję także wokół niej jakieś osoby świeckie z kręgu Kościoła katolickiego. Uważam, że to jest coś niezwykłego, bo żadna inna organizacja wy ten sposób nie działa. Kościół jest jednym wielkim wolontariatem.

Dziękuję za rozmowę.